BAŞLIK:
Yedi Cüceler ve Altın Madenciliği
Bir zamanlar, uzak diyarların en güzel köylerinden birinde yedi cüce kardeş yaşıyordu. Bu yedi cüce; Şaşkın, Uykucu, Huysuz, Mutlu, Meraklı, Utangaç ve Temizlikçi adında yedi kardeşti. Her biri birbirinden farklı özelliklere sahipti ama en büyük ortak noktaları ise birlikte altın madeninde çalışmalarıydı.
Gün doğar doğmaz cüceler kahvaltılarını yapar, madene gitmek için hazırlanırlardı. Her gün madende altın ararlarken şarkı söyleyip eğlenirlerdi. Bir gün madende çalışırken Şaşkın’ın kazması altın parçalarına dokundu. Sevinçle bağıran cüceler hemen kazmayı bırakarak altını toplamaya başladılar.
Ancak altını gören Huysuz hemen “Bu altın benim!” diye bağırdı. Diğer cüceler de “Hayır, bu hepimizin emeğiyle bulduğumuz altın!” dediler. Tartışma büyüdü ve cüceler arasında kavga çıkacaktı ki Mutlu araya girerek “Altının değeri paylaştıkça artar. Birlikte hareket etmeliyiz.” dedi.
Cüceler Mutlu’nun sözlerine kulak vererek altını eşit şekilde paylaştılar. O günden sonra daha da sıkı bir dostlukları oldu ve her gün birlikte çalışmanın ne kadar önemli olduğunu anladılar. Altının gerçek değerinin dostluk ve dayanışma olduğunu kavrayan Yedi Cüceler mutlu bir şekilde yaşamlarına devam ettiler.
Bu masal bize gösteriyor ki işbirliği ve paylaşım her zaman en değerli hazinedir. Birlikte çalışarak başarıya ulaşmak kadar elde edilen başarıyı paylaşmak da önemlidir. Ekip olmak, dayanışma içinde olmak herkesi daha mutlu ve güçlü kılacaktır.