Bir zamanlar yemyeşil tepelerin ve rengârenk çiçeklerin olduğu küçük bir köy vardı. Bu köyde Lina adında meraklı ve hayal kurmayı çok seven küçük bir kız yaşardı.
Lina’nın en sevdiği şey akşamüstleri çiçek tarlalarında dolaşmak ve bulutlara bakarak hayaller kurmaktı.
Bir gün yine çiçeklerin arasında yürürken uzaktan garip bir parlaklık gördü.
Merakla yaklaştı…
Ve karşısında gördüğü şeye inanamadı.
Orada, papatyaların arasında duran pembe bir at vardı!
Ama bu sıradan bir at değildi.
Yelesi pamuk gibi yumuşak, kuyruğu ise gün batımı gibi parlıyordu.
At, Lina’ya bakıp nazikçe konuştu:
“Merhaba Lina. Benim adım Rüya.”
Lina şaşkınlıkla sordu:
“Sen… konuşabiliyor musun?”
Rüya gülümsedi.
“Ben sıradan bir at değilim. Ben çocukların güzel hayallerinden doğan bir rüya atıyım.”