Bir varmış bir yokmuş…
Sessiz bir gecede, yıldızlarla dolu gökyüzünün altında Minik Tavşan Pofuduk yatağına girmiş. Ama uykusu bir türlü gelmiyormuş.
Pofuduk pencereye bakarken, gökyüzünden yumuşacık bir ses duymuş:
“Merhaba Pofuduk, ben Uykucu Ay 🌙”
Ay gülümsemiş ve demiş ki:
“Gözlerini kapat, derin bir nefes al… Şimdi yıldızlar senin için ninni söylüyor.”
Pofuduk gözlerini kapatmış.
Rüzgâr hafifçe esmiş, yapraklar fısıldamış.
Kalbi pıt pıt sakinleşmiş.
Ay, gümüş ışığını Pofuduk’un yorganının üzerine serpiştirmiş.
Bu ışık çok sıcakmış, çok yumuşakmış.
Pofuduk mırıldanmış:
“İyi geceler Ay…”
Ve minik tavşan, tatlı rüyaların olduğu bir bahçeye doğru usulca uykuya dalmış.
🌟🐰
İyi geceler… Güzel rüyalar… 😴✨